دختر بودن یک درد است …!

میدانی درد چیست ؟
نگاهت که رفت …
نه !!!
شاید شانه ای که دیگر وجود ندارد …
نه!!!!
دل شکسته ام …
نه!!!
اعتمادی که دیگر وجود ندارد …
نه!!!!
تنهاییم …
نه!!!!
نمیدانی .
تو نمیدانی که دختر بودن درد است .
دختر که باشی رفتن نگاه ها و دست ها سخت میشود.
دختر که باشی راحتر میشکنی .
دختر که باشی نگاه ها فرق دارند .
حتی اگر به تمام دنیا خوب نگاه کنی باز تمام دنیا میتواند به تو بد نگاه کند….
دختر بودن گاهی واقعا یک درد است …. !

بی خیال ...

ﻫﻤﯿـــــــــــــﺸﻪ ﺍﺯ ﯾﻪ ﺟﺎﯾﯽ ﺑﻪ ﺑﻌﺪ ﺁﺩﻣﺎ ﺩﺭ ﺟﻮﺍﺏ ﻫﻤﻪ ﭼﯽ ﻣﯿﮕﻦ : ﺑﯽ ﺧﯿﺎﻝ …
ﻭﻗﺘﯽ ﺍﺯﺵ ﻣﯿﺮﺳﯽ: ﭼﺮﺍ ﺳﺮﺍﻏﯽ ﺍﺯ ﻣﻦ ﻧﻤﯿﮕﯿﺮﯼ؟
ﻣﯿﮕـــــــﻪ : ﺑﯽ ﺧﯿﺎﻝ … ﺩﻧﯿﺎ ﺩﻭ ﺭﻭﺯﻩ !
ﻣﯿﮕﯽ :ﭼﺮﺍ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ؟
ﻣﯿﮕﻪ : ﻣﻘﺼﺪ ﺧﺎﮐﻪ !
ﺍﻣﺎ ﻏﻢ ﻭ ﻏﺼﻪ ﻫﺎﺷﻮ ﭘﺸﺖ ﻧﻘﺎﺏ ﺑﯽ ﺗﻔﺎﻭﺗﯿﺎﺵ ﻗﺎﯾﻢ ﻣﯿﮑﻨﻪ …!
ﻣﯿﺴﻮﺯﻩ … ﻭﻟﯽ ﻣﯿﮕﻪ ﺑـــــــﯽ ﺧﯿـــــﺎﻝ !
ﻋﺎﺷﻘﻪ … ﻭﻟﯽ ﻣﯿﮕﻪ ﺑـــــــﯽ ﺧــــــﯿﺎﻝ !
ﯾﻪ ﺭﻭﺯ ﻣﯿﺎﺩ ﻭ ﺑﻪ ﺯﻭﺭ ﺍﺯﺕ ﺣﻼﻟﯿﺖ ﻣﯿﻄﻠﺒﻪ
ﻣﯿﭙﺮﺳﯽ : ﭼﺮﺍ؟
ﻣﯿﮕﻪ : ﺁﺩﻡ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻓـــــﺮﺩﺍﺵ ﺧﺒﺮ ﻧﺪﺍﺭﻩ …
ﺑﺮﯾﺪﻩ … ﻭﻟﯽ ﻣﯿﮕﻪ ﺑﯿﺨﯿﺎﻝ !
ﺗﺎ ﺣﻼﻟﺶ ﻧﮑﻨﯽ ﺩﺳﺖ ﺍﺯ ﺳﺮﺕ ﺑﺮﻧﻤﯿﺪﺍﺭﻩ ﻭ ﺗﻮ ﺗﻮ ﺩﻟﺖ ﻣﯿﮕﯽ
“ﺁﺧﻪ ﺗﻮ ﮐﻪ ﺟﺰ ﺧﻮﺑﯽ ﮐﺎﺭﯼ ﻧﮑﺮﺩﯼ . ﺍﯾﻦ ﺗﻮﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﻨﻮ ﺣﻼﻝ ﮐﻨﯽ ”
ﺍﯾﻦ ﺟﻮﺭ ﺁﺩﻣﺎ ﻋﺎﺷﻘﻦ …
ﺍﺯ ﻣﺪﻝ ﻋﺎﺷﻘﺎﯼ ﺑﻼﺗﮑﻠﯿﻒ !
ﺧﯿﺎﻧﺖ ﺩﯾﺪﻥ …
ﺍﯾﻨﺎ ﻓﺮﺷﺘﻦ …
ﺗــــــــــﻮﺭﻭ خــــــﺪﺍ ﺍﮔﻪ ﺑﺎﻫﺎﺷﻮﻥ ﻣﯿﺮﯾﺪ ﺗﻮ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺍﺫﯾﺘﺸﻮﻥ ﻧﮑﻨﯿﺪ …
ﺗﻨﻬﺎﺷﻮﻥ ﻧﺬﺍﺭﯾﺪ …ﺩﺍﻏﻮﻥ ﻣﯿﺸﻦ!

 

یـــــک روز می رسد…

مـــن تکـــرار نمیشوم

ولــــــی…

یـــــک روز می رسد…

یک مـــــلافه ی سفـــــید پــــــــــایان مـــــی دهد…

به مــــــــــن…

به شیـــــطنت هایم…

به بازیـــــگوشی هـــــایم…

به خــــــــــنده های بلـــــندم…

روزی که هـــــمه با دیـــــدن عکـــــسم بغـــــض می کنند و می گویند:

دیــــــــــوانه دلــــــــــمان برای شـــــوخی هـــــایت تنـــــگ شد

بوی یـار...

زیاده خواه نیستم !

جاده‌ ی شمال

یک کلبه ی جنگلی‌ …

یک میز کوچک چوبی

با دو تا صندلی

کمی‌ هیزم، کمی‌ آتش،مه‌ِ جنگلی‌

کمی‌ تاریکی ‌_ محض،

کمی‌ مستی،کمی‌ مهتاب…

و بوی یـار.. و بوی یـار.. و بوی یـار …

…تـو باشی،مـن باشم و …هــیچ !

دنــــیــا هــم ارزانی خـــودشـــــان …

اََشْْکِِِِ خُُُُدٰا...

شِنْیدَمْ میگَنْ توْ اوُنْ دُنْیٰا تَمٰامِ اَعْضٰایِ بَدَنْ حَرْفْ مــْیزَنَنْ…

خُدٰا کُنِِِهْْ دِلََََمْ لـٰالْ بِِِمُوْنِِهْ….

طـٰاقََتِِ اََشْْکِِِِ خُُُُدٰا رٰا نَدٰارَََمْ…..

مـَــن کَـســـیَــــــم ﮐــﻪ...


مـَــن
کَـســـیَــــــم ﮐــﻪ
ﻭﻗﺘــــــــﯽ ﯾـﻪ نَــــــفَــــــــرو
ﺩﻭﺳــــــــــﺖ داشتـــه بــــاشَـــــــــــــم…
ﻭﺍﺳــــــﻪ ﺑــقــیــــه
ﻧﻤــــــــﺎﺯ “مِــــیِـّــــــتــــــــ”
مــــــی خــــونَــــــم

فوت شد...

شناسنامه ای که اِسْـمِ
عِــــشــْـــقــــْم
توش نِــوشــتـه نَــشـه
هَــمـون بــِهــتـــَر که
 صــفــحــه وفــآتِــــشْ زود پــُــر شــــہ

نقش تو...

 

نقش تو در خیال من هست و جدا نمیشود

دل که اسیر شد دگر ساده رها. نمیشود

 

باز تویی که آمدی واژه به شعر من دهی

دِین غزل سرایی ام بر تو ادا نمیشود

 

در دل من چه آتشی عشق رخت بپا نمود

سوز و گداز عاشقان هیچ دوا نمیشود

 

حبس ابد سزای من چون که رها نمیشوم

سحر سیاه چشم تو وای که وا نمیشود

 

کاش رسیم ما به هم فاصله گم شود دمی

غرق دعا و حاجتم حیف روا نمیشود …

 

سپاس

سلام خدمت دوستان عزیز و خوبم

سپاس از همراهیتون که وبلاگ منو دنبال میکنن و با نظراتتون بهم دلگرمی میدین

من متاسفانه دارم عشقمو تنها بخاطر بی پولی از دست میدم

از همتون میخوام که برامون دعا کنین که عشق ما از هم نپاشه و به سرانجام برسه

در ضمن هر دوستی که شعر و متنی به صورت نظر خصوصی برام بفرسته با ذکر نام شعرشو در وبلاگم قرار میدم

ایمیلم هم تغییر دادم.اگر کاری داشتین میتونین ایمیل بدین 

shahrzadkhanoom76@gmail.com

چه دلگیر است...

چه دلگیر است

هم جمعه باشد!

هم ابر باشد!

هم باران باشد!
هم خیابان خیس باشد!
اما..
نه تو باشی!!
نه دستی برای فشردن!
نه پایی برای قدم زدن!
نه نگاهی برای زل زدن !!

 

 

دلم پرواز میخواهد

از این تکرار ساعتها
از این بیهوده بودنها
از این بی تاب ماندنها
از این تردیدها
نیرنگها
شکها
خیانتها
از این رنگین کمان سرد آدمها
و از این مرگ باورها و رویاها
پریشانم …
دلم پرواز میخواهد 

بخوان

متنی از دوست عزیزمون اقا بهزاد

جانســــــوزترین منظـــــــره ،درعالم پـــــــرواز
مرغی ست که درکنج قفس بال گشودست ...!

بخوان ،بخوان ..........
بخوان ،بخوان پرنده ی زیبــــاوعاشق 
پرنده ی خوش آوازوخوش پروبال 
چه زیبـــامیخوانی !
درکنج قفس 
سرودغم انگیزتنهایی را...! 

نمیدانم...

نمیدانم توهم یادمن هستی یافقط منم که هرلحظه وهرثانیه وهمه جابهتوفکرمیکنم

 

گاهی فکرمیکنم دیوانه ای بیش نستم که به کسی می اندیشم که حتی نمیدانم لحظه ای یاثانیه ای خیالش به یادمن می افتد یانه!!!

 

نمی دانم که توبه چه کسی می اندیشی به کسی که به اندازه ی منتورادوست  دارد؟؟؟؟

 

به کسی که به اندازه من به عشق توپایبند است یانه؟؟؟

 

به کسی که به اندازه  من آنقدرصبورباشدکه بتواند هرلحظه بی توجهی وهرلحظه بی محلی هایت رابه دل نگیرد!!!

 

کسی که همه آمدن ورفتن هایت وهمه قول وقرارهایی که زیرپاگذاشته ای رافراموش کندوبازدوستت داشته باشد

 

گاهی به عشق پوچ خودمیخندم ......به عشقی که حتی لحظه ای ازآن هم بی نام توگذرنمیکند...عشقی که حس میکنم

 

آنقدر دروجودم فرورفته که حتی نفس هایی که میکشم نام ویادتورافریادمیزند.......

 

اعتمــــــــــاد

وقتی دو قلــــب برای یکـدیگر بتپد…
هیچ فاصله ای دور نیسـت …
هیچ زمانی زیــــاد نیسـت…
و هیچ عشــــــق دیگری نمی تواند
آن دو را از هم دور کند !
محکـم تریـن برهان عشـق
 ” اعتمــــــــــاد” اسـت…

آنگونــــه عاشقـــم کـــه . . .

آنگونــــه عاشقـــم کـــه . . .

حرمت مجنــــون را ، احســـاس می کنم . . .

آنگـــونه عـــاشقم که نیستـــان را یکجـــا هوای زمزمه دارم . . .

آنگونــــه عـــاشقم که ،

هــــر نفســـم شعـــر است . . .

 زیبـــــــا 

چشم تــو شعر است

چشم تــو شاعـــر است

مــــن دزد شعر های چشــــم تـــو هستم . . .

زیبـــــــا . . .

کنــــار حوصلـــه ام بنشین . . .

بنشیـــن مـــرا به شط غزل بنشان ،

بنشان مـــرا به منظره ی عشق

بنشان مـــرا به منظره ی باران

بنشان مــــرا به منظره ی رویـــش . . .

مــــن سبـــز می شوم !

ژیبا ستاره های کلامت را در . . .

لحظه هـــای ساکت عاشق ،

بر مــــن ببــــار . . .

بر من ببار تا کــه برویـــم بهـــار وار . . .

چشـــم از تـــو بود و عشق بچرخانم ،

بـــر حـــول ایـــن مــــدار

عاشقی خود را کشت

من ماندم و حلقه طنابی در مشت
    با رفتن تو به زندگی کردم پشت
    بگذار فردا برسد می شنوی
    دیروز غروب ، عاشقی خود را کشت

جدایی...

خداوندا چه سخت است این جدایی

چه تلخ است این شراب بی وفایی

جدایی ، بی وفایی ، درد دوری

همه باشد گناه آشنایی

گاه...

 

گاه دلم میگیرد...

گاه زندگی سخت میشود....

گاه تنها تنهایی ارامش میاورد...

گاه گذشته اذیتم میکند...

این گاه ها...گهگاه تمام روز و شب من میشوند 

آنوقت بغض گلویم را میگیرد 

درست مثل همین روزها....

 

سخت است ...

دل تنگت شدم

امروز خاطراتت را سوزاندم اما!

بوی خوش هیزمش بیقرارم کرد

اتفاق تازه ای نیست!!

دوباره دل تتگت شدم...

 

سیب و فریب

همیشه هم قافیه بوده اند، “ســ ـ ـیب” و “فریـ ـ ـب”!

 

 

همانند سیبی که آدم و حوا را فریب داد و حالـــا هم میگوییم

 

                       “سیــــــــ ــب”
 
و دوربین های عکاسی را فریب میدهیمـــ 
 
تا پنهان کنیم اندوهمان را پشت این لبخند مان